|
|
CULHA: Dokuma tezgahı. Malzemeleri şunlardır. |
Kirkit: Tezgahtaki ipleri sıkıştırmaya yarayan ucunda dişleri olan alettir. |
| Dişli: Genelde hayvan boynuzundan yapılan ilmek atmaya yarayan iki dişli alet. |
Menik: İplerin arasının başka bir iple doldurulması. |
Mazı: Bir altta bir üstte olan, iplerin sarıldığı ağaç. |
İğ: Yün eğirmeye yarayan topuzlu ağaç. |
Kirmen: Kendir eğirmeye yarayan çatal ağaç. |
| |
HALI: |
Küçük halı |
Yan halısı |
Büyük halı |
| |
| KİLİM: Eskiden halıdan çok kilim kullanılırdı. Aşağı yukarı her iki evin birinde kilim tezgahı bulunurdu. Türk, Türkmen, Yörük ve Kürt Kilimleri diye sınıflandırılırdı. |
Çeşitlerine gelince: |
Nakışlı kilim |
Sandıklı kilim |
Kırmızılı beyazlı kilim |
Yerde kilim |
Şak kilim |
| |
ÇUL: Dokuması basit olduğundan ve maliyeti düşük olmasından tercih sebebidir. Genelde yere serilip üzerine oturulduğu gibi hayvanların üzerine de örtülür. |
Kıl çul |
Kendir çul |
Çubuklu kendir çul |
İp çul |
Nakışlı çul |
Çul şakı |
Kıl beyazlı çul |
| |
YASTIK: Genellikle yaslanmak amaçlı kullanılır. Tezgahlarda dokunur. |
Halı yastık |
Dokuma yastık |
Berdi yastık |
| Hasır yastık |
Ot yastık |
İp yastık |
Heybe yastık |
| |
MİNDER: Oturma odalarının vazgeçilmezidir. |
Yün minder |
Yerli basma yüzlü büyük minder |
Çul yüzlü çaput minder |
| Köşe minderi |
Hasır minderi |
Yan minderi |
Küçük sandalye minderi |
İskemle minderi |
| |
DİĞER ALET EDAVATLAR: |
Soba: Evlerin ısıtılmasında sac ve dökme soba kullanılır. |
Mangal: Genellikle sacdan olup sobanın olmadığı dönemlerde ocakta yanan odunun közleri doldurulur ve başka odaları ısıtmada kullanılır. |
Köz Tavası: “Ateş Tavası” da denilir. 35- 40 cm uzunluğunda ağaçtan sapı vardır. |
Maşa: Ateş tutmaya ya da ateşten bir şey çıkarmaya yarar. İki kollu demirdir. |
İdare: İçerisinde gaz bulunan teneke kutuya üst deliğinden sarkıtılan ip fitil görevi yapar ve ucu yandıkça içerdeki gazı yukarı çeker. Eskiden aydınlanmada kullanılan bu alet lambanın çıkmasıyla ahır ve samanlıklarda kullanılmaya başlamıştır. |
Lamba: fitil mekanizması bulunan kavanozun başına fanus geçirilmesi sonucu aydınlatması daha güçlüdür. |
| |
| Temizlik alet ve malzemeleri |
Yakın tarihe kadar sabun bilinmez ve bilinse bile lükse kaçardı. Çamaşırlar meşe külü ile yıkanır temizlenirdi. Banyoda toprağın özel kısımlarından seçilmiş kil kullanılırdı. Baş kili sandıklarda saklanacak kadar kıymetliydi. Köylü terekelerinde sabuna rastlanmamaktadır. Teşt: Büyük leğendir. Çamaşır yıkamada ve çocukların banyosunda kullanılır. Leğen : Abdest almak ve el yüz yıkamaz içindir. İbrik: Madenden yapılmış, emzikli olup testiye benzerlik gösterir. Peşkir: Farsça “piş-gir”den dilimize girmiş bir kelimedir. Leğen – ibrik- peşkir üçlemesi mutlaka yan yanadır. Yöremizde bazı köy odaları tavan yazılarına nadiren rastlanmakta olup bu üçlemeği şu şekilde beyitlerle ifade edenler çıkar: Sefa geldin ey misafir kıble caniptedir İşte leğen, işte ibrik, peşkir iptedir |
| |
