|
| |
MUTFAK ARAÇ GEREÇLERİ: |
| Kazan: |
| Büyük kazan |
| Küçük kazan |
| Küpeli kazan |
| Kulplu kazan |
Kapaklı kazan |
Yemek kazanı |
Çorba kazanı |
Büyük bağ kazanı |
Bulgur kazanı |
| |
| Tencere: |
| Kapaklı tencere |
| Kapaksız tencere |
| küçük tencere |
| pilav tenceresi |
| |
Sahan: Yozgat ve yöresinde “zehen”, “zaan”, “zeen” de denilir. |
Kapaklı sahan |
Kenarlı sahan |
Çukur sahan |
Yumurta sahanı |
Kirpikli sahan |
| |
| Tas: |
| Kapaklı tas |
| Sivri tas |
| Pilav tası |
| Çorba tası |
| Hoşaf tası |
| Su tası |
Süt tası |
Sefer tası |
| |
| Tava: |
| Büyük tava |
| Küçük tava |
| Kulplu tava |
| Yağ tavası |
| Yumurta tavası |
| Demir tava |
| |
| Tabak: |
| Pekmez tabağı |
| Bal tabağı |
| Çökelek tabağı |
| Yağ tabağı |
| Çukur tabak |
Tahta tabak |
| |
| Sini: |
| Kenarlı sini |
| Sarı sini |
| Büyük sini |
| Küçük sini |
| Demir sini |
| |
Leğen: yörede “ilaan”, “ileğen” de denilmektedir. |
Çorba leğeni |
Sarı leğen |
Bağ leğeni |
Yağ leğeni |
Aş leğeni |
| |
Lenger: “İlenger” olarak söylenir. Leğenle benzerlik gösterir. |
| |
Kuşane(Kuş-hane): Genellikle kuş etlerini pişirmeye yarayan yayvan küçük tenceredir. Yörede “kuşene” de denir. Kapaklı kuşene, kulplu kuşene, küçük kuşene diye çeşitleri vardır. |
| |
| Külek: |
| Bal küleği |
| Yağ küleği |
| Çalma küleği |
Kase külek |
Büyük külek |
| |
| Kaşık: |
| Şimşir kaşık |
| Tahta kaşık |
| Maden kaşık |
| |
Çölmek: Aslı çömlektir. Yöremizde de aslı gibi söylenir. Çamurdan yapılarak ateşte pişirilmiş kaplardır. Daha ziyade küçük bir küp gibi uzunca ve kenarlı olan sırlı toprak kaplara denir. Daha ziyade küçük bir küp gibi uzunca ve kenarlı olan sınırlı toprak kaplara denir. |
| |
Küp: Topraktan yapılmış ağzı dar büyük kaptır. |
| Turşu küpü |
| Bal küpü |
| Çökelek küpü |
Yağ küpü |
Katran küpü |
Pekmez küpü |
| |
Testi: Aslı Farsça olup “desti”dir. Yörede aslı gibi konuşulur. Balçıktan yapılıp pişirilen ağzı dar ve uzunca, orta kısmı karınlı muhtelif büyüklükte su kabıdır. İki kulplu olanları da vardır. Suyu soğuk tutma özelliğine sahiptir. |
| |
Kevgir: Yemeğin köpüğünü almaya yarayan küçük delikleri bulunan kaşıktır. |
| |
Listir: Kaynatılan bulgur ve benzeri şeyleri süzmeye yarayan delikli kaptır. Yörede Türkçe uyumuna uymadığından “ilistir” denilir. |
| |
Çömçe: Ağaçtan oyularak yapılmış büyük tahta kaşık. |
| |
Kepçe: Eski İran dillerinden gelir. “Kafçe” şeklinde yazılan bu söz zamanla “kepçe” halini almıştır. Uzun saplı tahta veya madenden yapılan büyük kaşıktır. |
| |
Helke: Bakırdan yapılıp ağız kısmı geniş üzerinde taşımak için tek kulpu bulunan kaptır. Süt sağmak ve su taşımak için kullanılır. |
| |
Güğüm: İbrik şeklinde olup emziği olmayan su ısıtma ve taşımada kullanılan bakır kaptır. |
| |
Cekkur: İki helkeyi omuzda taşımak için iki ucuna zincir takılmış ağaçtır. |
| |
Sitil: Helke şeklinde fakat daha küçüktür. Genellikle tarlaya gidilirken azık götürmede faydalanır. |
| |
Kova: Ağaç, çinko ve tenekeden yapılan süt sağmak ve kuyudan su çekmek için kullanılan üstü geniş altı dar kaptır. |
| |
Çanak: Topraktan yapılmış ve fırında pişirilmiş, sırlı ve sırsız ağzı yayvanca ve “çan”a benzeyen yuvarlak kaptır. |
Hoşaf çanağı |
Çorba çanağı |
Yal çanağı |
| |
Çotura: Ağaçtan yapılmış bardak. |
| |
Bakraç: Ağaçtan yapılmış testi şeklinde ve genellikle arazide su taşımak için kullanılır. |
| |
Boduç: Toprak, çam ağacı veya madenden yapılmış emzikli küçük testi. |
| |
ESKİ MUTFAK ŞEKİLLERİ: |
Oturma odası olarak ta kullanılan odanın bir köşesinde duvara bitişik ve bacası olan ocak “şömine” olur ve yanlarında rafları vardır. Bu raflar alçak yapılmışsa sofra tahtası konur veya helkelik olarak kullanılır. Duvarın bir bölümünde bucaklık vardır ve kap kacak
|
|
